ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ လူထုတရပ္လံုး တို့၏ လူသစ္၊ စိတ္သစ္ ႏွင့္ အနာဂါတ္ၿမန္မာၿပည္သစ္ဆီသို့

အမ်ားရဲ့သေဘာတူညီၿပီးသားအခ်က္ကို လူနဲစုက အေလးဂရုၿပဳရတဲ့ကိစၥက လြယ္တဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ အေၿပာေတာ့လြယ္ပါတယ္။ ဒီလိုသေဘာတူထားတဲ့ကိစၥ ကိုလိုက္နာၿပီး ေအာင္ၿမင္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဘို့ ကပိုလို့ေတာင္ခက္ပါေသးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအာဃာတေတြ ေဘးခ်ိတ္ရမဲ့အခ်ိန္ၿဖစ္ပါတယ္။ တရားေသဆုတ္ကိုင္တဲ့ ၀ါဒကိုခ၀ါခ်ရမဲ့အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ ငါ့ကိုဒုကၡေရာက္ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့၊ ငါ့မိသားစုကို လမ္းေဘးေရာက္ေအာင္လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခဲ့ၾကရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြ ဟာ နာက်င္စရာကိစၥ၊ နစ္နာတဲ့ကိစၥ၊ ကိုယ့္အက်ိဳးနဲခဲ့ရတဲ့အၿဖေတြမွန္ေပမဲ့၊ ေခတ္ေတြေၿပာင္းခဲ့ပါၿပီ။ ဒီလိုဘဲ ေဘးထိုင္၊ ဘိုင္က်၊ ဘုေၿပာတဲ့ ဘ၀ေတြနဲ့ဘဲ ဆက္ၿပီးစခန္းသြားၾကမလား။ ဒါကိုစဥ္းစားၾကရမဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေနပါၿပီ။ ေနာင္ေပါက္ဖြားလာၾကမဲ့ သားစဥ္ေၿမးဆက္ေတြအတြက္ေကာင္းေမြ ေတြေပးဘို့အခ်ိန္က်ပါၿပီ။ ၿခံစည္းရိုး ခြထိုင္တဲ့အယူအဆ၊ ၿခံခုန္တဲ့ အၿမင္မ်ိဳးေတြ လို့သတ္မွတ္လို့မရေတာ့ပါဘူး။ လက္ညွိဳးထိုးတရားခံရွာရမဲ့ လက္ေတြ့မက်တဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ ကိုေဘးခ်ိတ္ရမဲ့အခ်ိန္က်ပါၿပီ။

ေဒၚစု ဟာ လက္ရွိအာဏာပိုင္ေတြနဲ့ ေတြ့ဆံုေဆြးေႏြး ခဲ့တဲ့အတြက္၊ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြထဲမွာ လက္သင့္ခံေလာက္တဲ့ လက္ေတြ့က်တဲ့ ကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြပါလာပံုရပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရဟာ ေဒၚစုလက္တြဲပါ၀င္လာေရးကိုလိုလိုလားလားရွိလာတဲ့ပံု ထင္ရွားလာပါတယ္။  သူရဲ့မိန့္ခြန္းေတြမွာ ဒီမိုကေရစီကို ေရလဲနဲ့သံုးခဲ့ၾကတဲ့ လူထု နဲ့ သူေနာက္လိုက္ေတြကိုပါ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အေၿပာ လြယ္သေလာက္ လိုက္နာရဘို့ခက္တဲ့အေၾကာင္းသက္ေသထူလိုက္တာပါဘဲ။

လူထုကလဲဒုကၡပင္လယ္ေ၀တာ ရာစုတ၀က္ေက်ာ္ၿပီ။ တက္သမွ်အစိုးရအဆက္ဆက္ကလဲ ကိုယ့္ဘို့ကိုယ္ၾကည့္ၾကတဲ့တံခါးပိတ္၀ါဒသမားေတြ ၿဖစ္ေနတာေတြ ကိုလူထုကခါးဆီးခံေနရၿပီ။ လက္ရွိအစိုးရ ရဲ့ကမ္းလွမ္းခ်က္က ေတာ့ သေဘာရိုးပံု ရွိတယ္လို့ခန့္မွန္းမိၾကသေလာက္ပါဘဲ။

ထားပါေတာ့ တကယ္ဘဲ ေဒၚစု၊ NLD နဲ့ လူထုတရပ္လံုးကိုေထာင္ေခ်ာက္ဆင္တယ္ဘဲထားပါေတာ့။ ဘာၿဖစ္သလဲ ..... အတြင္းစည္း၀ိုင္းထဲေရာက္ၿပီမို့...ၿပင္ႏိုင္စရာေတြ ၿမင္ေနရပါတယ္။ လာမဲ့ ASEAN chairmanship နဲ့ SEAP Games ေတြေၾကာင့္ အစိုးရအေနနဲ့ မဟုတ္တာေတြ သိပ္လုပ္ႏိုင္မယ္မထင္။ အေမရိကအစိုးရရဲ့အဆင့္ၿမင္ဆံု ေခါင္းေဆာင္ secretary Clinton ရဲ့ခရီးစဥ္ဟာ အေနာက္ရဲ့ ၾကီးမားတဲ့ ေၿခလွမ္းတခုဆိုတာၿမင္သာေနပါၿပီ။ သူနဲ့ပါ၀င္လာတဲ့သူေတြဟာ အရင္လာၾကတဲ့အရာရွိေတြလို ၿမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း ၀,တလံုးနားမလည္ၾကသူေတြခ်ည့္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ၿမန္မာၿပည္ဖြား၊ ၿမန္မာ့အေရးကိုေလ့လာေနၾကတဲ့ အေမရိကအစိုးရရဲ့အထက္တန္းအရာရွိေတြပါလာၾကပါလိမ့္မယ္။ သူတို့ေတြက ၿပည္ပေရာက္ေနေပမဲ့၊ ၿမန္မာႏိုင္ငံသားတေယာက္လိုခံစားတ္ၿမင္တတ္တဲ့သူေတြပါလာၾကမွာမို့၊ အရင္ကလိုၿဖီးလို့မရေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္တခု အင္အားၾကီးတဲ့ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ တခုကို ေဒၚစု နဲ့ လူထုကရေနပါၿပီ - စတုတၳမ႑ိဳင္ လို့ေခၚ တဲ့ Media ကရွိေနၿပီေလ။

ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္ၿပည္လွည့္လို့မရတဲ့ ဦးတည္ခ်က္တခုကို ၿမန္မာၿပည္ၾကီးေရြ်လ်ားေနၿပီ ဆိုတာ.....။

(၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာ ၁၈ ရက္၊ မႏၱေလးေဂဇက္ ဘေလာ့တြင္ေဖၚၿပၿပီး)

ယေန့ ၿမန္မာႏိုင္ငံ၏ အထက္ေအာက္လြွတ္ေတာ္ (၂) တို့၏လြန္ဆြဲႈ ဒြန္တြဲေနမွု

လွြတ္ေတာ္(၂)ရပ္လံုး(သို့) တခုခုမွအတည္ၿပဳေပးလိုက္ေသာ ဥပေဒၾကမ္းတရပ္အေပၚ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတထံ တင္သြင္းလက္မွတ္မထိုးခင္၊ ဖြဲ့စည္းပံုအေၿခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးတင္ဘို့ အမ်ိဳးသားလွြတ္ေတာ္ၾကီး ကအခုလက္ရွိဒုတိကအၾကိမ္လွြတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းၾကီးမွာ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၿပည္ေထာင္စုလွြတ္ေတာ္လို့ေခၚတဲ့ လွြတ္ေတာ္(၂)ရပ္ေပါင္းက ဆံုးၿဖတ္တာလို့ဆိုပါတယ္။ ဒါဟာ ဖြဲ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေၿခခံဥပေဒပါၿပဌာန္းခ်က္မ်ားနဲ့ ကိုက္ညီၿခင္းမရွိဘူးလို့ ၿပည္သူ့လွြတ္ေတာ္ အခြင့္အေရးမ်ားဆိုင္ရာေကာ္မီတီရဲ့အတြင္းေရးမွူးၿဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာစိုးရင္ (ယခင္ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ပါေမာကၡခ်ဳပ္လဲၿဖစ္၊ ဥပေဒပါေမာကၡလဲၿဖစ္သူ ၾကံဖြံ့အမတ္) က ဥိးေဆာင္တင္သြင္းကန့္ကြက္ဖို့ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ၿဖစ္ရတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ေအာင္ၿမင့္ ဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသားလွြတ္ေတာ္ နဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရြွမန္း ဦးေဆာင္တဲ့ ၿပည္သူ့လွြတ္ေတာ္ (၂) ခုတို့ရဲ့ အားၿပိဳင္မွုပါဘဲ။ ၿမန္မာနိုင္ငံအေၾကာင္းနားမလည္သူေတြ က ဒါဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့အားၿပိဳင္မွုလို့ရုတ္ခ်ည္မွတ္ခ်က္ၿပဳႏိုင္ပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ဒါဟာဒီမိုကေရစီနည္းက်တဲ့ အၿပန္အလွန္ေဆြးေႏြး debate ၿပဳမွုလို့ၿမင္ႏိုင္ပါတယ္။ အတြင္းက်က်ေလ့လာရင္ဒါဟာ အုပ္စုအားၿပိဳင္မွုတခုၿဖစ္ေနတာကိုေတြ့ရပါလိမ့္မယ္။ ၿပည္ေထာင္စုလွြတ္ေတာ္ကသေဘာတူညီထားၿပီးကိစၥတခုကို အဲ့ဒီလွြတ္ေတာ္ၾကီးထဲမွာပါတဲ့ ၿပည္သူ့လွြတ္ေတာ္က ကန့္ကြက္တာကအတည္ၿဖစ္သြားပံုရပါတယ္။ အံ့ၾသစရာပါဘဲ အုပ္စုအားၿပိဳင္မွုဆိုတာမေကာင္းေပမဲ့ အၿပန္အလွန္ၿင္းခုန္မွုေတြဟာ ေကာင္းတဲ့ စရိုက္လကၡႊာေတြေပါ့။ တေယယာက္တေယာက္အပုတ္ခ်တာေတြမပါရင္ေပါ့။ လွြတ္ေတာ္ဆိုတာ ဥပေဒၿပဳခြင့္အဏာရၿပီးသားပါ။ အဲ့ဒီဥပေဒၿပဳခြင့္ကိုသက္ဆိုင္ရာက်ြမ္းက်င္မွုဆိုင္လွြတ္ေတာ္ေကာ္မီတီေတြက စီစစ္ဖို့နဲ့ ဥပေဒရဲ့လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြေတြကိုမွန္မမွန္စိစစ္ဖို့ ဆိုင္ရာေကာ္မတီမ်ားရွိၿပီးသားပါ။ ဖြဲ့စည္းပံုအေၿခခံဆိုင္ရာခံုရံုးဆိုတာက အေၿခခံဥပေဒရဲ့ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားလုပ္ဘို့၊ အဲ့ဒီအေၿခခံဥပေဒရဲ့ ၿပဌာန္းခ်က္မ်ားဟာ တည္ဆဲ့ဥပေဒလုပ္ထံုလုပ္နည္းမ်ားနဲ့ ရွုတ္ေထြးမွု အဆံုးအၿဖတ္ေပးစရာရွိလာရင္၊ အဆံုးအၿဖတ္ေပးဘို့သာၿဖစ္ပါတယ္။ လြွတ္ေတာ္ေတြက အတည္ၿပဳၿပီးသမၼတကလက္မွတ္ေရးထိုးထုတ္ၿပန္လိုက္တဲ့ဥပေဒေတြကို ကန္ုကြက္လို့မရပါဘူး။ ဘာၿဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ၿပည္သူေတြကို ကိုယ္စားၿပဳၿပီး၊ ၿပည္သူေတြကေရြးေကာက္လိုက္တဲ့ (ဟုတ္ေသာ္ရွိ၊ မဟုတ္ေသာ္ရွိ) အမတ္မင္းမ်ား ကသေဘာတူသတ္မွတ္လိုက္တာမို့ ၿပည္သူ့ဆႏၵလို့ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ပြင္းပြင့္လင္းလင္းေၿပာရရင္ေတာ့၊ (၁၉၆၂) ေနာက္ပိုင္းတက္လာသမွ်အစိုးရအဆက္ဆက္မွာ လူထုဆီကိုသတင္းစာကေနတဆင့္၊ လြွတ္ေတာ္မွာေဆြးေႏြးၾကတဲ့ကိစၥေတြကို၊ အတိအလင္းသတင္းေပးတဲ့ ေခတ္ကိုၿမင္ေနရတာကိုက အားတက္စရာပါဘဲ။

(Mandalay Gazette Blog Nov 7, 2011)