Saturday, May 13, 2017

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တိုင္းရင္းသားအားလံုးတို့အေပၚေစတနာအရင္းခံ - ၿပည္နယ္ႏွင့္တိုင္းေဒသၾကီးအားလံုးတို့၏ကိုယ္ပိုင္အေၿခခံဥပေးေရးဆြဲၿပဌာန္းခြင့္သေဘာတူညီၿခင္း

Ministry of Information



ဒီေန႔ဖတ္လိုက္ရတဲ့သတင္းဟာ ျမန္မာ့သမိုင္းစာမ်က္ႏွာသစ္ကိုဖြင့္လွစ္လိုက္တဲ့
ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမွုတခုဆိုရင္မမွားပါဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္တဲ့
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဦးေဆာင္အစည္းအေ၀းႀကီးက ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ
တႀကိမ္တခါမွ်မရရွိခဲ့ဘူးတဲ့ (အလြန္အေရးပါတဲ့)
တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္စံုသေဘာတူညီခ်က္တခုကိုရရွိလိုက္ျခင္းဘဲျဖစ္ပါတယ္။
အဲ့ဒါကေတာ့ - "ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္တန္းတူေရး နဲ့ ဖက္ဒရယ္မူ"ပါဘဲ။
ဒီသေဘာတူညီခ်က္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနာက္နဲ့ဥေရာပခရီးစဥ္ကျပန္ေရာက္ၿပီးခ်င္း၊
ရရွိခဲ့တဲ့ျပည္နယ္ျပည္မ သေဘာတူညီမွုတခုျဖစ္တာေၾကာင့္၊ သူမရဲ႕ဖခင္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဘိလပ္ကအျပန္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို
အလ်င္အျမန္ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့တဲ့ သမိုင္းဝင္အျဖစ္အပ်က္နဲ့အလားတူေနပါတယ္။
ေနာက္ဆက္တြဲ အေတြးစေတြထဲမွာ-
(က) ျမန္မာျပည္သူအမ်ားက တန္းတူရည္တူမွုရဲ႕အနက္အဓိပၸါယ္ကိုအတိုင္းအတာဘယ္ေလာက္အထိသေဘာေပါက္ႏိုင္မလဲ။
(ခ) တပ္မေတာ္ရဲ႕အားတက္သေရာ္ပါဝင္ႏိုင္မွု။

(ဂ) တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ိဳးစုအားလံုးက မွ်တေသာ federal principles
မ်ားရဲ႕အေျခခံသေဘာတရားကိုလံုးေစ့ပါေစ့နားလည္ႏိုင္မွုနဲ့
အႂကြင္းမဲ့လိုက္နာႏိုင္မွုအတိုင္းအတာ။
(ဃ) အစြန္းေရာက္လူမ်ိဳးေရးနဲ့ဘာသာေရးဝါဒီမ်ားရဲ႕ ပါဝင္ႏိုင္မွုက႑။

(င) အာဏာရNLD အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးနဲ့လူထုလူတန္းစားအေခ်ျပဳ
အဖြဲ့အစည္းအားလံုးတို႔ရဲ႕ "ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီး ခြင့္"
ဆိုတဲ့ရာစုတခုနီးပါး လူထုနဲ့ (အထူးသျဖင့္
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိးဳစုငယ္တိုင္းရဲ႕ အႏၲိမေတာင့္တခ်က္ႀကီး)
အေၾကာင္းထဲထဲဝင္ဝင္နားလည္ႏိုင္တဲ့အတိုင္းအတာ - စသည္တို႔အေပၚအေျခတည္ေနပါတယ္။

ဒီသမိုင္းမွတ္တိုင္ဟာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားဘာသာလူမ်ိဳးစံုအားလံုးတို႔အတြက္
ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕ ရင္တြင္းက ပကတိေစတနာ အရင္းခံျဖစ္သလို၊
တစ္ႏွစ္လည္သား အစိုးရရဲ႕ထူးျခားတဲ့ေအာင္ျမင္မွုေျခလွမ္းတခုအမွန္ပါ။

သူမရဲ႕ခက္ခက္ႀကုိးပမ္းေနတာေတြဟာ သူမတသက္တာအတြင္း ရေတာင့္ရခဲတဲ့
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ေဆာင္မွုကို တိုင္းရင္းသားအားလံုးနဲ့ stakeholders
အားလံုးတို႔ကျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး ခရီးဆံုးတိုင္ ပန္းတိုင္ထိေရာက္ေအာင္
အတူလက္တြဲၿပီး ရေအာင္ယူႏိုင္ၾကပါေစ။ KW

Tuesday, May 02, 2017

လိုင္စင္

“လိုင္စင္”ဟုဆိုလိုက္လ်င္ စာေရးသူတို့ၿမန္မာအမ်ားစုက မ်က္ေစ့ထဲေၿပးၿမင္လိုက္ေသာ အရာကား ယာဥ္ ေမာင္းလိုင္စင္ၿဖစ္သည္။ လြတ္လပ္လွပါသည္ဟုဆိုေသာအေမရိကၿပည္ေထာင္စုၾကီးတြင္ ဆရာ၀န္လိုင္စင္၊ ေရွ့ေနလိုင္စင္၊ အင္ဂ်င္နီယာလိုင္စင္၊ အာမခံေရာင္း၀ယ္ခြင့္၊ စေတာရွယ္ရာ၊ ကုန္ပစၥည္း၊ ေဆး၀ါး၊ တားၿမစ္ ကုန္မ်ား၊ ကုန္သြယ္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ခြင့္ကစၿပီး၊ ယုတ္စြအဆံုး ငါးမွ်ားခြင့္၊ ငွက္ႏွင့္သားေကာင္ ၿပစ္ခတ္ခြင့္၊ တိရိစၦာဖမ္းဆီးထိမ္းသိမ္းခြင့္၊ စိုက္ပ်ိဳးပင္အခ်ိဳ့စိုက္ပ်ိဳးခြင့္ပါမက်န္ လိုင္စင္အကန့္အသတ္ၿပဳသည္ အထိရွိသည္ ဟုနားလည္လိုက္ေသာ အခါ၊ ဘယ္မွာလဲ လြတ္လပ္မွု ဟုေစာဒကတက္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္။ ထိုမွ်သာ မက လက္ထပ္ခြင့္လိုင္စင္ဆိုသည္လည္းရွိပါေသးသည္။ တစ္မ်က္ႏွာလက္ထပ္စာခ်ဳပ္ကိုၾကည့္ၿပီး၊ ဘုရား ေက်ာင္း (သို့မဟုတ္) တရားသူၾကီးေရွ့တြင္လက္မွတ္ထိုးလိုက္ရံုၿဖင့္ တရား၀င္လင္မယားအရာေၿမာက္သည္ဟု နားလည္လ်င္တက္တက္စင္ေအာင္လြဲပါလိမ့္မည္။ မိမိကိုယ္တိုလူပ်ိဳလူလြတ္လြတ္လပ္အၿဖစ္ က်မ္းၾကိမ္သက္ ေသထြက္ၿပီးမွလိုင္စင္ခြင့္ၿပဳခ်က္ရသည္။ လြတ္လပ္မွုခံစားခြင့္မ်ားအလွ်ံပယ္ခံစားေနရသည္ကို ကမၻာကအေပၚ ယံေၾကာေလာက္သာသိၾကေသာ္လည္း၊ လြတ္လပ္ မွုႏွင့္အတူတာ၀န္ယူမွု (freedom comes with responsibility) ၏အထာသေဘာကိုေစာေၾကာမိဘို့လိုပါသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ယင္းတာ၀န္ယူတတ္မွုအမူ အက်င့္တို့အရည္လည္၍ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္အၿဖစ္အက်င့္ေကာင္းတခုကိုေမြးယူရၿပီးပါမွ၊ ထိုအက်င့္အေပၚ အေၿခၿပဳ၍ ခံစားခြင့္တည္းဟူေသာ အခြင့္ၾကီးကိုရယူရသည့္သေဘာမွာ ႏိုင္ငံၾကီးသားတို့ မလြဲမေသြေလ်ွာက္ ၾကရေသာခရီးမ်ားပင္။
တံခါးဖြင့္မူ၀ါဒအရ ကမၻာ့လူေနမွုစနစ္ကိုအတုယူစၿပဳေနၿပီၿဖစ္ေသာ ၿမန္မာႏိုင္ငံၾကီးသည္လည္း၊ လိုင္စင္စနစ္ ကိုအသက္သြင္းရန္ၾကိဳးစားေနေသာ၊ ကာလၾကီးတခုကိုၿဖတ္ေက်ာ္ေနၿပီၿဖစ္သည္။ လိုင္စင္ကို မိမိတို့လြတ္ လပ္ခြင့္၏အကန့္အသတ္ၾကီးတခုဟုယူဆသူတို့မွိုလိုေပါက္လာခ်ိန္လည္းၿဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီေ၀ါဟာရ အလြန္ေခတ္စားေသာကာလၾကီးမို့၊ “လိုင္စင္”ကိုလက္ညွိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးၾကသူေတြ ေနရာအႏွံ့ေတြ့လာရ သည္။ က်ြန္ေတာ္တို့ၿမန္မာေတြနားလည္သင့္ေသာအခ်က္တခုကား၊ လြတ္လပ္မွုတိုင္းသည္ ေပးဆပ္မွုတခုခု ႏွင့္အၿမဲဒြန္တြဲေနတတ္သည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကိုပင္။ (freedom is not always free) လြတ္လပ္မွုႏွင့္အတူ ေရာေထြးပါလာေလ့ရွိေသာ၊ အက်င့္ပ်က္စည္းကမ္းေဖါက္ဖ်က္မွုမ်ားကိုၾကိဳတင္ဇက္သတ္ရန္၊ စည္းသား ကန့္သတ္ခ်က္တို့သည္ရွိတတ္ၾကစၿမဲၿဖစ္သည္။ ရွိဘို့လည္းလိုသည္။
တေလာကၿဖစ္ခဲ့ေသာရန္ကုန္ၿမိဳ့ၾကီးတြင္ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာသူနာၿပဳမ်ားမွဘြဲ့ရေက်ာင္းၿပီးေနာက္အစိုးရထံတြင္၊ သင့္တင့္ေသာႏွစ္ကာလမ်ားတာ၀န္ထမ္းၿပီးကာမွသာ လိုင္စင္ထုတ္ေပးမည့္ကန့္သတ္ခ်က္သည္၊ တရားမွ် တမွုမရွိဟုဆိုကာ၊ စီတန္းလွည့္လည္ဆႏၵၿပမွုမ်ားဆက္တိုက္ၿဖစ္ခဲ့သည္၊ က်န္းမာေရးဌာနၾကီးမွ သက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုယ္တိုင္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ့ဆံုေဆြးေႏြးညွိႏွိဳင္း၍ေၿပလည္သြားသည့္အတြက္၊ ယင္းကိစၥၾကီး
သက္တမ္းႏုႏုအတြင္းေၿပလည္သြားေၾကာင္းၾကားရသၿဖင့္ ၀မ္းသာမိသည္။ အေမရိကအပါအ၀င္ တိုးတက္ ေသာႏိုင္ငံၾကီးမ်ားတြင္၊ တကၠသိုလ္ပညာ (အစိုးရဘတ္ဂ်က္ႏွင့္ဖြင့္လွစ္ပို့ခ်ေသာတကၠသိုလ္ၾကီးမ်ားအပါအ၀င္) သင္ၾကားစရိတ္ကို ေက်ာင္းသားမ်ားမွအိပ္သြန္ဖာေမွာက္ေပးရသည္။ တကၠသိုလ္ဘြဲ့ရအားလံုးလိုလို ဘြဲ့ရသည္ ႏွင့္ ဘဏ္ကိုအေၾကြးတင္ၾကသည္။ အေၾကြးကိုႏွစ္မ်ားစြာအတြင္းေၾကေအာင္ၿပန္ဆပ္ၾကရသည္။ သို့အတြက္ ေၾကာင့္ ဘြဲ့ရၿပီးသည္ႏွင့္အလုပ္ရရွိေရးအေၿပးအလႊားအလုပ္ရွာၾကရသည္။ ထိုအလုပ္ရွာရာတြင္အသက္ေမြး၀မ္း ေၾကာင္းလုပ္ငန္းဆိုပါက လိုင္စင္ရေအာင္ယူၾကရသည္။ လိုင္စင္မရွိက အလုပ္မရၾက။ ႏိုင္ငံတကာမွာလိုင္စင္ကို အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းလုပ္ခြင့္ႏွင့္ဇက္သတ္ထားသလို၊ စာေရးသူတို့ၿမန္မာၿပည္ၾကီးတြင္၊ ႏိုင္ငံကိုၿပန္အလုပ္ ၿဖင့္အေၾကြးဆပ္ၾကရသည္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္တကၠသိုလ္ပညာ (အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းေဆး/အင္ဂ်င္နီယာ တကၠသိုလ္ၾကီးမ်ားအပါအ၀င္)တက္ေရာက္ၾကရသူတို့လစဥ္သင္တန္းေၾကးၾကီးေလးစြာေပးရသည္ဟုယေန့အထိမၾကားမိေသးပါ။ မဆိုစေလာက္ေသာ သင္တန္းေၾကးကိုေပးရသၿဖင့္၊ ယင္း tuition fees မ်ားကိုၿမန္မာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတို့ေမ့ေလ်ာ့ေလာက္ေအာင္ပင္ရွိေနၾကသည္။ ယင္းသင္တန္းေၾကးကိုအစိုးရဘတ္ ဂ်က္ကက်ခံထားေပသည္။ အစိုးရဘတ္ဂ်က္ဟုဆိုသၿဖင့္၊ ၿမန္မာၿပည္တြင္းလွည္းေနေလွေအာင္းၿပည္သူ အေပါင္းတို့၏အခြန္ဘ႑ာၿဖင့္ဆိုရေအာင္ကလည္းအလြန္ခဲယဥ္းလွသည္။ သို့ေသာ္ တကၠသိုလ္တက္သူတိုင္း ေက်ာင္း၀င္ခြင့္ေလွွ်ာက္ထားၾကရာတြင္၊ သင္တန္းေအာင္ၿမင္ၿပီးဆံုးပါက ႏိုင္ငံတာ၀န္က်ရာထမ္းပါမည္ (သို့မ ဟုတ္ပါက)ပ်က္ကြက္မွုအတြက္ဒါဏ္ေၾကးေပးေဆာင္ပါမည္ဟူေသာကတိက၀တ္လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္တို့ ကို ေမ့ေလ်ာ့ၾကေရာ့ထင္မိသည္။
လိုင္စင္ဟူေသာေ၀ါဟာရရည္ညႊန္းလိုရင္းအခ်က္ကား၊ ယင္းခြင့္ၿပဳမိန့္ကိုလက္၀ယ္ရရွိထားသူသည္၊ မိမိႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမွုကိုကန့္သတ္ကာလတခုအတြင္းတရား၀င္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ေပးထား ၿခင္းသေဘာၿဖစ္သည္။ ယင္းကားထမင္းစားလက္မွတ္ပင္ၿဖစ္သည္။ ဥပမာ- အေမရိကၿပည္ေထာင္စုမွ ဆရာ ၀န္ဘြဲ့ M.D. (Doctor of Medicine) ရရွိထားသူသည္၊ မိမိအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမည့္ေဒသ ၿပည္နယ္အတြင္း လိုင္စင္စာေမးပြဲေၿဖဆိုေအာင္ၿမင္ရန္လိုသည္။ ထိုလိုင္စင္မရွိပါကအလုပ္လုပ္ခြင့္မရွိ။ ထိုစာေမးပြဲေအာင္ၿမင္ေရး မွာလည္းကိစၥၾကီးတခုၿဖစ္သည္။ လြယ္လြယ္ႏွင့္မေအာင္။ ေအာင္ၿပီးပါကလည္းႏွစ္ကာလတခုၿပည့္တိုင္း သင္ တန္းမ်ားတက္၍လိုင္စင္သက္ဆက္ရန္ၿပန္ေၿဖၾကရသည္။ ထိုနည္းတူ M.R.C.S./M.R.C.P. ဘြဲ့တခုရတိုင္း လည္းအဂႍလန္ႏိုင္ငံတြင္အလုပ္လုပ္ခြင့္တိုက္ရိုက္မရွိႏိုင္ေသး။ ယုတ္စြအဆံုး ဤႏိုင္ငံၾကီးမ်ားမွဘြဲ့လြန္ဒီကရီ ရၿပီးတိုင္းလည္းအလုပ္လုပ္ခြင့္မရွိ။
စာေရးသူတို့ၿမန္မာၿပည္တြင္ဆရာ၀န္၊ အဂ်ႍင္နီယာလိုင္စင္မ်ားကို အစိုးရဌာနၾကီးမ်ား (သို့မဟုတ္) အစိုးရ ကတိုက္ရိုက္ခန့္ထားဖြဲ့စည္းေသာပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားႏွင့္အဖြဲ့မ်ားက ၾကိၾကပ္စီမံသည္။ သို့အတြက္ေၾကာင့္၊ လိုင္စင္ ရရွိသူတို့၏အရည္အေသြးသတ္မွတ္အကဲၿဖတ္မွုကား သမာသမတ္က်၍၊ ႏိုင္ငံတကာစံခ်ိန္မွီႏိုင္မွုအတိုင္း အတာကားမ်ားစြာသံသယၿဖစ္ဘြယ္ရွိေနသည္။ ဤအခ်က္ကိုႏိုင္ငံတကာထြက္ေလ့လာၾကေသာအစိုးရ အရာရွိမင္းအဆင့္ဆင့္တို့က၊ ေကာင္းစြာသိၾကေသာ္လည္း၊ ဘယ္တစ္ဦးတေယာက္ကမွ် ပါးစပ္ဖြင့္ဟ၍ၿပင္ဆင္
ၾကရန္ၾကိဳးပမ္းသည္ကိုယေန့အထိမေတြ့ရသည္မွာ လြန္စြာ၀မ္းနည္းဘြယ္ေကာင္းသည္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ Human Resource ဟူေသာေ၀ါဟာရမွသည္ Human Capital ဟုေၿပာင္းလဲ၍၊ လူ့စြမ္းအားအရင္းအၿမစ္ကို ပိုမိုအဆင့္ၿမင့္၍လူသားတို့အတြက္ေကာင္းစြာထိေရာက္ေအာင္စြမ္းရည္ၿမွင့္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားေနၾကခ်ိန္တြင္၊ ၿမန္မာအစိုးရဌာနၾကီးတိုင္းက ထိုကိစၥၾကီးေပၚတြင္ဖင္ခုထိုင္လ်က္၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္အခြင့္ထူးၾကီးကိုလက္ မလႊတ္ ခ်င္ၾက။ ယင္းလုပ္ပိုင္ခြင့္ၾကီးကိုအလုအယက္လိုခ်င္ၾကသူေတြတန္းစီေနၾကသည္။ ထို Firing and hiring အခြင့္အာဏာသည္၊ မိမိတို့ရာထူးကိုမ်ားစြာဂုဏ္တင့္တယ္ေစသည္သာမက တန္ခိုးထြားေစသည္ မဟုတ္ပါ လား။ ၿဖစ္သင့္ေသာကိစၥကား၊ ထိုထို လိုင္စင္ထုတ္ေပးေသာ(၀ါ)အေရးယူစီမံခန့္ခြဲေသာပုဂၢိဳလ္၊ အဖြဲ့အစည္း ဌာနတို့သည္၊ အစိုးရ၏၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မွုမွလံုး၀ကင္းစင္ၾကဘို့လိုပါသည္။ ထိုလြတ္လပ္ေသာ စီမံခန့္ခြဲပိုင္ခြင့္ မက်င့္သံုးႏိုင္သမွ်ကာလပါတ္လံုး၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေသာရာထူး၊ အလုပ္အကိုင္တို့ သည္၊ ႏိုင္ငံတကာ၏အသိအမွတ္ၿပဳၿခင္းကိုမရရွိၾကယံုမက၊ အရည္အေသြးအဆင့္အတန္းထိမ္းသိမ္းမွုသည္ လည္းနလံထူႏိုင္ဘြယ္မၿမင္ေပ။ ကိုယ္ရသည့္ဘြဲ့၊ပညာႏွင့္လိုင္စင္ကိုကိုယ္ကိုယ္တိုင္က သံသယရွိေသာ ဘ၀မ်ားကလြတ္ဘြယ္လမ္းမၿမင္ေပ။ ဘြဲ့ရၿပီးသည္ႏွင့္ၿပည္ပႏိုင္ငံၾကီးမ်ားသို့ထြက္ၿပီးေနာက္ထပ္ဘြဲ့တခုရရန္ ၾကိဳးစားသူေတြပိုမိုမ်ားလာဘြယ္သာရွိသည္။ M.B.,B.S. ရၿပီး F.R.C.S./M.D. (အမွန္ေတာ့ေဆးပညာဘြဲ့တူၿခင္း သာၿဖစ္ပါလ်က္ႏွင့္) ရရန္ေၿခလွမ္းၾကသူေတြသာေတြ့ရမည္။ F.R.C.S./M.D.ဆိုသည္ကားဘြဲ့လြန္မဟုတ္။ အေၿခခံပညာဘြဲ့တခုသာၿဖစ္သည္ ဆိုသည္ကိုသိလ်က္ႏွင့္ ထိုဘြဲ့ေတြကိုခတ္တည္တည္ဘြဲ့လြန္လိုၾကသူေတြ မွိုလိုေပါက္ေနေသးသည္။ စဥ္ဆက္မၿပတ္သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း refresher သင္တန္းမ်ားသည္၊ ဟန္ၿပ သက္သက္အဆင့္ကမတက္ေသးပါ။ အေၿခခံဘြဲ့ကိုႏိုင္ငံတကာေပမွီေဒါက္မွီအထူးအာရံုစိုက္အဆင့္ၿမွင့္ရမည့္ အစား၊ ၿပည္တြင္းတြင္ပင္ Ph.D ကဲ့သို့ဘြဲ့ေတြကိုအေၿပးအလႊားတီထြင္လ်က္ဌာနအၾကီးအကဲ၊ပါေမာကၡ အဆင့္မ်ားကိုအတင္းနသားပါရလုပ္သင္တန္းတက္ေရာက္ေအာင္ၿမင္ေစၿခင္းၿဖင့္၊ လူၿမင္ေကာင္းေသာပညာေရး အဆင့္ၿမွင့္မွုမ်ားကိုေဇာက္ခ်လုပ္လာသည္မွာ၀မ္းနည္းဘြယ္ပင္။ မည္သူေတြမည္သို့နည္းႏွင့္ေၿဖဆိုဘြဲ့လြန္ရ ၾက၍၊ မည္သို့ေသာအဆင့္ၿမင့္ႏိုင္ငံတကာပညာရည္အကဲၿဖတ္ပညာရွင္အဖြဲ့အစည္းမ်ားကသတ္မွတ္သည္ (Accreditation) လုပ္သည္ကိုတရား၀င္ထုတ္ၿပန္ၿခင္းမရွိ။ အံ့ဘြယ္ေကာင္းေပစြ။
ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ၏လူေနမွုအဆင့္အတန္းကိုၿမွင့္တင္ႏိုင္ေသာသူေတြမွာ၊ ပညာရွင္မ်ားသာၿဖစ္သည္ဆိုသည္ကား ၿငင္းခံုစရာကိစၥတခုမဟုတ္ေတာ့။ ဤသို့ေသာအခ်ိန္တြင္ပညာရွင္အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္သူမ်ား၏ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္အဆင့္ၿမင့္မားလာေရးမွာ ပဓါနက်လာေသာကိစၥၾကီးတခုၿဖစ္ေနေပၿပီ။ ၿမင္သူ၊သိသူေတြ အမ်ားအၿပားရွိသည္မွာလူတိုင္းအသိၿဖစ္သည္။ ခက္သည္ကား ယင္းကိစၥကိုေရွ့တန္းတင္ရန္၀န္ေလးၾကသည္။ ႏိုင္ငံကိုတိုက္ရိုက္အက်ိဳးၿပဳ၍၊ စြက္ဖက္ၿခင္းအေပါင္းမွလံုး၀ကင္းစင္သည့္၊ လိုင္စင္ၾကီၾကပ္အဖြဲ့မ်ား (Licensing authorities) မ်ားအၿမန္ေပၚထြက္လာေရးလြန္စြာအေရးၾကီးေကာအခ်ိန္သို့ေရာက္ေနပါၿပီ ဟူ၍ေရးသား တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။ ။